woensdag 4 april 2007

Mijn drie jongens.

Wout was vandaag niet in form. Hij is gisteren gevallen en vandaag weer. En zijn knietjes zagen deze avond echt enorm blauw. Plus dan nog de wondjes die gebloed hadden deze middag. En toen ik zijn koorts nam omdat ik hem echt kriepachtig vond, bleek dat hij 38 had. Ik heb deze avond zijn knietjes dan nog maar eens goed ontsmet en er iets op gedaan zodat het niet wreef tegen zijn broekje, maar hij weende toch van zodra er iets tegen ging. En hij vroeg om te mogen gaan slapen van zodra hij zijn bordje had leeg gegeten. Dus hij was echt niet goed.

Jurre wil tegenwoordig niet meer gaan slapen. Hij weent een half uur vooraleer hij stil valt en in slaap valt. Hem uithalen en kalmeren heeft geen zin, want dan moet je gewoon weer helemaal opnieuw beginnen. Zelfs al is het tien uur, valt hij haast in slaap in je armen, hij blijft het doen. Dus moet hij nu weer gewoon om zeven uur gaan slapen en moet hij dan maar zijn half uurtje brullen. Mijn hartje doet er pijn van, maar Wim is er vrij hard in.

En Willem heeft deze avond genoten. Jurre was echt doodmoe en Wim heeft hem in zijn bed gelegd rond zeven uur. Toen lag Wout dus al op eigen vragen in bed. Willem heeft een ijsje mogen eten en toen vroeg hij heel lief of ik een boekje van Plop wou lezen. Dat duurt dus maar twee minuten en hij mocht van mij nog een boekje kiezen. Toen ik bevallen ben van Jurre heeft hij een boek over ridders gekregen. Hij is er nog te jong voor (vanaf zeven jaar staat er op), maar ik dacht dat hij wel al naar de prenten zou willen kijken. Het is een boek met 45 pagina's. Deels een verhaal van Willibert, maar ook deels met pure uitleg over de middeleeuwen. En ik heb het dus moeten uitlezen. 't Is te zeggen: ik was aan het lezen en heb hem nu en dan gevraagd of hij het nog mooi vond en of ik nog verder moest lezen en hij zei telkens vol overtuiging dat ik verder mocht lezen omdat hij meer wou horen over de middeleeuwen. En dus heb ik het boek uitgelezen. Hij heeft het boek terug op zijn plaats gelegd en hij is toen rond mijn hals gevlogen met de woorden: 'weet je wat je bent? de liefste mama van de hele wereld!'. Ik heb er dus niet alleen van genoten om eens met mijn grote jongen alleen bezig te zijn.

Geen opmerkingen: