donderdag 2 augustus 2007

Fietstocht.
















Gisteren zijn we gaan fietsen. Hier in de streek, rond ons huis, loopt de Tabaksroute. Dat is een fietstocht van 45 km met een aantal heuveltjes. De jongens zaten op hun aanhangfietsjes, Jurre vooraan op mama's fiets. De eerste vijf kilometer hebben de twee grote jongens vrij goed mee gefietst, maar daarna was het toch vooral aan mama en papa om te duwen.

Het weer was super, maar er was wel vrij veel wind. En het is niet de eerste keer dat het me opvalt dat je met wind in de rug weg fietst als je de Tabaksroute volgt, maar dat je dus het stuk terug moet doen met de wind op kop. En ik moet er dus bij zeggen dat ik serieus heb afgezien. Veel meer dan me lief was. Normaal kan ik wel mee fietsen met Wim, maar nu ging het me niet zo goed af. En dat kan ik niet zo goed hebben....

Maar het was wel zalig natuurlijk. Om kwart voor elf vertrokken. Echt tussen de boeren gefietst: koeien, schapen, paarden, tabak, aardappelen, tarwe, bieten, wortels, aardbeien, mais, ...

Iets na twaalf kregen we toch wat honger en toen we langs De Wielewaal passeerden, zijn we er maar gestopt voor een snelle hap. De jongens konden er wat spelen op een schommel, glijbaan en een grappige draaiende en verende autoband. En onze Jurre kan nu zelf zijn 'coja' bestellen.

Dan verder gefietst en omdat het volgens papa maar één keer vakantie is, zijn we gestopt om een dessertje te eten in de 't Nonnebos. Daar is een vrij grote speeltuin voor de jongens en er zitten wat dieren (ezel, geitjes) voor onze Jurre, al laat hij zich niet kennen op de speeltuin.

En dan zijn we weer verder gefietst. Nu en dan met een korte stop om iets te drinken en om een wafeltje te eten. Toen we langs het rusthuis passeerden waar oma kip werkt, zat oma kip buiten met de 'bewoners' en hebben we heel kort even goeiedag gezegd. En even later kwamen we langs de speeltuin van Oosthove waar de jongens regelmatig gaan spelen met de klas en omdat de speelpleinwerking daar zit en er normaal vrij veel vriendjes van Willem en Wout naar de speelpleinwerking gaan, hebben we de jongens nog even laten spelen op die speeltuin.

Iets voor vijf waren we terug thuis. Een stuk later dan we gedacht hadden, maar het was niet alleen voor mama dat de 45 km ver waren. Ook voor de jongens is dat blijkbaar nog een hele afstand op hun aanhangfietsjes. Jurre deed het niets. Als hij moe wordt, doet hij gewoon even een dutje in zijn stoeltje. Gaat het snel naar beneden, dan zoekt hij mama's arm om zich aan vast te houden. Maar verder hoor je hem niet op enkele enthousiaste kreten na. Hij is gek op koeien en roept steevast heel luid 'beu' als hij ze ziet en 'paard' als hij paardjes ziet.

En sinds gisteren zegt hij nu ook geit en heks. Toen we door Beselare reden was het echt een ontdekkingstocht. Overal hingen er heksen: geschilderd, poppen, echte kunstwerkjes, hele taferelen. De heksenstoet is daar langs geweest en daar konden we nog wat van mee genieten.

Terug thuis hebben Jurre en Wout nog wat in het zwembadje gespeeld. Willem is daar zo geen liefhebber van. En dan hebben we buiten gepicknickt. De jongens waren alle drie vrij moe en zijn ook relatief vroeg naar hun bedje vertrokken. En mama ook :.)

1 opmerking:

ki & co zei

Wat een trip!
We zijn ook net terug van een fietstochtje, maar die was heel wat korter ;-)