woensdag 8 augustus 2007

Ongeval.

Achteraf gezien is ongeval een groot woord, maar het had stukken erger kunnen zijn. We hebben hier in ons dorp twee grote, drukke straten. En één ervan rij je op als je aan het eind van onze straat komt.

We gingen gisteren gewoon eens tot aan de speeltuin fietsen een tweetal kilometer verder. De jongens konden daar spelen en Willem kan er oefenen met zijn nieuwe fiets.

Normaal draai ik hier vlak over ons huis een wijkje in zodat ik de grote straat niet oversteek, maar ik rij dan ook het korte stukje van de grote straat niet op het fietspad. Willem wil de draai tussen de paaltjes niet maken omdat hij dan net ook naar beneden rijdt van de spoorweg en dus reden we rechtdoor. We hadden dat eerder deze week ook al gedaan om naar Charlotte te fietsen en dan steken we de grote baan gewoon te voet over.

Maar nu reed Willem dus met zijn nieuwe fiets en toen hij aan het T-kruispunt kwam, wou hij dus niet remmen en is hij gewoon doorgereden. De grote baan helemaal over.

Of toch bijna. Op het tweede baanvak (gelukkig niet het eerste) kwam een auto af. De auto's mogen daar 50 rijden, maar doen er vaak 70, 80. Die auto moet dus echt 50 gereden hebben. Hij heeft geremd zonder dat het piepte en floot en hij heeft overgetrokken en hij heeft Willem geraakt met zijn linkervoor- en zijkant. Vrij zacht. Fiets in de grond. Willem eraf gesprongen.

Hij moet de auto tegen zijn elleboog en misschien zijn buik gekregen hebben, maar hij had geen pijn. Het eerste moment weende hij wel, maar toen ik ook begon te wenen vroeg hij mij waarom ik weende.

Ik fietste er dus naast, heb geroepen voor de hele buurt dat hij moest remmen. Ik heb hem proberen te grijpen, maar Jurre zat in het stoeltje op mijn stuur, Wout op mijn aanhangfietsje. Normaal rijdt Wim naast Willem en zorg ik voor de andere twee zodat hij alleen voor Willem moet zorgen, maar we waren nog zo kort bij ons huis dat Wim ons nog niet had ingehaald. Wim kijkt namelijk altijd eerst hoe Willem vertrekt en dat korte stukje fiets ik dan toch naast Willem. Jurre en ik hebben dus alles vlak voor ons ogen zien gebeuren. Maar Jurre heeft er totaal geen aandacht aan gehecht. Wout zegt dat hij het niet gezien heeft.

Er zijn fietsers en auto's gestopt. Mensen zijn uit hun huis gekomen omdat ze mij zo hebben horen roepen. Eén gezin heeft Willem en mij dan mee naar binnen genomen en ons iets te drinken gegeven. Wim wou alles regelen met de chauffeur van de auto die ook helemaal over zijn toeren was. Hij kon er niets aan doen. Maar hij wou niets. Geen papieren invullen, geen geld. Er was maar een heel klein krasje in zijn auto en hij was waarschijnlijk niet zeker dat het van Willem was. Wim, Jurre en Wout zijn dan ook meegekomen naar het huis waar ik binnen zat en die man heeft de kinderen zijn vissen getoond en gepraat tot ik gekalmeerd was.

We zijn dan gewoon naar huis teruggekeerd en hebben een speeltuin gedaan met een terrasje wat verder weg. Met de auto. Ik heb nog gehuild tot ik gisterenavond uiteindelijk toch in slaap gevallen ben. Deze ochtend heb ik Willem nog eens super goed geknuffeld.

En Willem? Die heeft gespeeld op de speeltuin, is gisterenavond gewoon naar de voetbaltraining gegaan en heeft geslapen als een roosje. En toen ik hem deze ochtend knuffelde, zei hij doodleuk dat hij toch van zijn fiets gesprongen is.

1 opmerking:

ki & co zei

Pffff, ben er niet goed van...Gelukkig dat het allemaal goed afgelopen is !