zaterdag 3 november 2007

Twee dagen er op uit....

Donderdagochtend zijn we om zes uur opgestaan, hebben we de jongens gewekt en zijn we vertrokken richting Parijs rond half zeven. We gingen er van uit dat de jongens nog wel wat zouden slapen in de auto, maar dat is er dus niet van gekomen.

Iets voor tien waren we in ons hotel Santa Fé. De jongens vonden het wel chique. Daar kregen we dus de ingangstickets en konden we met de bus naar het eigenlijke park.

Eerst wilden de jongens naar de Studios, maar eigenlijk zijn die meer voor oudere kinderen en jongvolwassenen, dan voor jongere kinderen. Mama en papa vonden de stuntshow met auto's en de tram studio tour wel chique, maar de jongens zei het minder. Ze vonden het leuker eens we in de rij gingen staan voor Cars. En een rij was het ! Ik denk dat we er ruim een uur gewacht hebben voor een minuut op een Carsautootje. Maar Jurre is zo gek van Cars dat we het die jongen niet konden ontzeggen natuurlijk. Willem wou ook heel graag op de attractie van Nemo, maar die rij was zo lang dat we hem hebben doen wachten tot de volgende dag.

Dan dus naar het eigenlijke Disneypark. Ook daar waren het enorme wachttijden. Een uur wachten was gewoon standaard en dat zijn we niet echt gewoon natuurlijk. We zijn begonnen in Frontierland, maar hebben niet het hele park kunnen doen. Willem vond het spookhuis super, maar Wout vond het toch wat te beangstigend. Jurre kroop soms heel goed weg tegen mama als het te spannend werd. De Pirates of de Carribean vonden ze wel super alle drie. En we zijn de eerste dag geëindigd bij Peter Pan. Daar hebben we heel lang moeten wachten, maar het is en blijft Wouts favoriete sprookjesfiguur.

Om vijf na acht zaten we op de bus richting hotel. Daar mochten we de sleutel ophalen en naar onze kamer gaan. Het was ons bedoeling om nog in het restaurant te gaan eten, maar papa vond het niet leuk om ook voor het eten in de rij te gaan staan en Jurre en Wout waren heel erg moe. Dus zijn we maar op de kamer gebleven. De grote jongens hebben voor het eerst in een stapelbed geslapen. Willem bovenaan en Wout onderaan. En we moesten met zijn vijven op één kamer slapen, maar iedereen was zo moe, dat we alle vijf lagen te slapen tegen negen uur.

Bij de inschrijving hadden we een uur van ontbijt moeten kiezen. De keuze vonden we niet zo gemakkelijk. Om zeven uur, kwart voor negen of nog later. Alle uren er tussen waren al volzet. Dus hadden we maar zeven uur gekozen omdat we niet graag vast zouden zitten op de kamer met kinderen die honger hadden, wakker waren, maar nog niet konden eten. En dus wilden we wel het risico een beetje nemen om ze wakker te moeten maken. We zouden om kwart voor zeven opstaan, gaan eten en daarna de kamer opruimen en naar het park trekken. Maar de jongens zijn uit zichzelf wakker geworden tussen kwart na zes en half zeven, dus tegen zeven uur was de auto klaar voor vertrek. We zijn gaan ontbijten en meteen doorgereden naar het park. Doordat we in het park logeerden mochten we immers binnen vanaf acht uur in plaats vanaf tien uur.

En die twee vroege uren waren zalig. Geen wachttijden! Twee keer op Buzz Lightyear in een kwartier tijd! Anders hadden we daar tussen een uur en anderhalf uur wachttijd gehad! En dus konden we die eerste twee uur vrij vlot van het ene op het andere. Tot rond een uur of elf. Toen waren de wachttijden weer zoals de dag voordien. Maar door onze vroege start hadden we al heel veel van het park gedaan eigenlijk en viel het nog wel mee. We hebben dan rustig verder kunnen doen tot we het hele park gedaan hadden. We zijn ook tijdens het eten gaan kijken naar een show van de Lion King, de jongens konden op speeltuintjes, we hebben de parade bekeken (de jongens hebben ze gezien, mama en papa zaten onder de jongens en hebben niets van de parade gezien) en rustig wat rondgewandeld.

Dan nog even naar de Studios voor de Nemoattactie. Papa zag het niet goed zitten, want de wachttijd was om en bij de 75 minuten, maar Willem wou er zo graag op... Dus toch maar in de rij gaan staan. Toen papa iets meer dan een uur stond te wachten, blokkeerde de attractie. Buiten ontstond er een hectisch gedoe, maar binnen konden ze eigenlijk alleen maar staan wachten. Uiteindelijk heeft papa bijna twee uur en een half staan wachten voor deze attractie. Maar Willem vond ze super. Wout was er net groot genoeg voor en was niet bang geweest van de dolle rit (waar papa wel even voor moest slikken), maar wel van Bruce de haai.

Om half acht zijn we dan weer in de auto gestapt om huiswaarts te rijden. Nu zijn de jongens wel in slaap gevallen in de auto.

Op een kwartier rijden van thuis zijn we nog gestopt door de politie voor een routinecontrole, maar voor de rest zijn we vlot thuis geraakt. Om twintig na tien de jongens uit de auto gehaald, omgekleed en in bed gelegd. Ze zijn alle drie wakker geworden, maar zijn ook alle drie vlot weer gaan slapen. Tot een vroege zeven uur de volgende morgen.

De attractie voor onze Jurre en voor Wout de tweede best na Buzz. Cars. En tot groot plezier van Jurre stond er ook een hele grote Takel. Hij vond het alleen heel erg jammer dat er geen autootjes van Takel waren waar je ook in kon zitten.

Het was natuurlijk ook in Disneyland halloween. En dan kun je natuurlijk foto's als deze maken. De jongens vonden het een leuke heksenketel in ieder geval. De vele mannetjes met pompoenhoofden die gekke dingen deden zeiden hen veel minder, al vond Jurre het bij momenten wel leuk om te bewijzen dat hij pompoen kan zeggen.

Twee blije jongens.

Gewone een echte deugnietenfoto van onze Wout.

Het wachten duurde soms wel lang. Hier bij Peter Pan bijvoorbeeld (75 minuten!). En dan bood een arm van mama of papa toch precies wat rust. Maar met drie kindjes en maar één mama en één papa... Al moet ik er onmiddellijk bij zeggen dat we Willem niet op de arm hebben moeten nemen. Die vindt zich daar al te groot voor natuurlijk.

Mama moest van Willem zeker een foto hebben van het kasteel. En dus hebben we ook een foto van het kasteel in daglicht (de volgende dag genomen).

Deze Buzz Lightyear kom je tegen als je in de rij staat voor de attractie van Buzz. Het is een actieve laser shoot attractie waar papa graag de meeste punten wou scoren! Maar Willem, Wout en zelfs Jurre vonden het ook super om met die lasers te schieten op Zurg en andere vijanden! Wij kiezen het unaniem als de beste attractie in heel Disneyland Parijs.

Dit zijn raketjes waarin je zelf bepaalt of je beneden rondjes draait of vrij hoog in de lucht. Papa en Willem mochten het ritje maken na Wout, Jurre en mama. Omdat je van groot naar klein moet zitten, zat Jurre vooraan en mama dacht dat ze dus de hele rit beneden zouden zitten, maar niets was minder waar! Jurre heeft ons de hele tijd heel hoog laten vliegen!

Vorige week mailde mama naar papa: zo vader zo zoon, omdat Jurre aan het genieten was van een koud stuk pizza van de dag er voor, maar op deze foto bewijzen ze het nog maar eens... Dit zijn trouwens de brilletjes die je aan moet voor 'Honey, I shrunk the audience...'.


Hier zijn ze dus om kwart voor vijf in de rij gaan staan om er om vijf na zeven weer buiten te komen.... Maar Willem en papa vonden het een superleuke rit. Wout was niet bang geweest van het ritje op zich, maar wel van Bruce de haai. Willem heeft het trouwens alleen moeten doen, want mama en Jurre mochten hier niet op.

Geen opmerkingen: