dinsdag 17 juni 2008

Jurre wordt groot.

Tja, het gaat ineens snel. Hij was al eventjes proper, maar nu komt het grote bed er bij, doet hij ineens alleen de trap (al mag hij eigenlijk nog niet van ons zonder dat we er bij zijn in ieder geval), wil hij alles alleen doen, ... En deze ochtend zijn we naar de kleuterklas (waar hij logisch gezien zou moeten starten) op bezoek geweest. Hij passeerde zo nu en dan eens om te kijken of ik er nog was, maar hij heeft een uur gespeeld. En toen hij moest plassen mocht ik hem nog net op het kleine toiletje zetten, want toen hij klaar was kreeg ik een 'ikke doen, ikke grote jongen' te horen. Het doet me allemaal een beetje raar. Jurre is heel lang alleen met mij thuis geweest. Nu is Jelle er bij, maar Jurre is de enige die terug praat en waarmee ik dingen samen doe. En nu ineens... op een korte tijd... is hij heel veel veranderd. Groot aan het worden. En mama's moeten daar soms meer in groeien dan de kindjes zelf, vrees ik. Ik kan me nu wel troosten met het idee dat ik dat nog eens mag meemaken met Jelle, want tegen dat het nieuwe schooljaar begint (ik mag eerst nog genieten van twee maanden met vier jongens in huis) zal Jelle al meer reactie en weerwerk bieden. Maar als Jelle wordt zoals Jurre nu... daar mag ik nog even niet aan denken, vrees ik.

Geen opmerkingen: