maandag 14 juli 2008

Strijd.

Het moet me even van mijn hart. Ik sta namelijk een klein beetje op ontploffen van onmacht. Want ik ben aan een ongelijke strijd begonnen... Mijnen Jelle drinkt weer elke nacht een viertal keer. Soms is het maar drie keer, soms is het vijf keer. Maar door de band genomen drinkt hij elke nacht weer vier keer. Dat is veel. Vooral als je weet dat er nog drie rond lopen overdag, dat ik het huishouden op zijn plooi moet krijgen voor we op reis gaan (en die die mij kennen weten dat ik dus nog veel werk heb :-) ) en we zijn het terras aan het uitgraven (wat wil zeggen dat ik overdag karren leeg zal moeten maken die we 's avonds vullen). Komt er nu nog bij dat ik pijn gekregen heb en dat Jelle aan de ene kant continue bloed mee binnen krijgt als hij drinkt. Wat ook niet goed is. Met tepelhoedjes weigert hij te drinken. Enige oplossing: volhouden om hem op flessen te krijgen. Uiteindelijk is hij zes maanden geweest vorige week en heeft hij zijn deel borstvoeding wel gehad.

Maar Jelle weigert alle flessen. Wat er ook in zit. Ik probeer nu al sinds vijf uur deze ochtend met een fles met mijn eigen melk (de slechte kant heb ik de hele nacht afgekolfd) en nog wil hij niet drinken. Hij weent dus continue op dit moment. Normaal weet hij dat ik hem zal troosten door hem te laten drinken, maar nu krijgt hij dus die fles... Met nog meer gebrul tot gevolg.
Maar ik lever ook strijd tegen mezelf. Want ik ben er niet klaar voor. Ik wil helemaal niet stoppen met mijn borstvoeding. Ik heb dus al een aantal keer echt zitten wenen de afgelopen dagen. En Jelles geween gaat me nu echt door merg en been omdat ik weet hoe ik hem kan troosten en ik wil hem zo troosten, maar ik mag hem zo niet troosten.
En ik lever strijd omdat iedereen die niet achter borstvoeding staat het zo normaal vindt en niet begrijpt wat dit met me doet. Dit doet pijn, maar uitleggen hoe het komt en waarom het pijn doet, kan ik niet.

En Wim? Die doet zijn best. Hij begrijpt het niet, maar hij ziet wel wat het met me doet. Maar hij is blij dat hij vandaag niet mee maakt, want het zal hier een hele dag geween zijn. En niet alleen van Jelle... Duimen maar dat Jelle minder koppig is dan we denken en dat hij het na vandaag wel begrepen heeft.


3 opmerkingen:

k@t zei

Hopelijk heb je intussen goed nieuws voor ons en is de 'strijd gestreden'? In elk geval, ik begrijp je machteloosheid omtrent dit alles! Zeker omdat het bij jou ook een stuk afscheid nemen is, iets waar je nog niet helemaal aan toe bent. Maar anderzijds: chapeau voor de voorbije 6 maand, en dat met 4 kadeeën in huis. Wie doet het je na??

de Libbrechts zei

Hij heeft gisteren een hele dag niets willen drinken. 's Avonds met Wim heeft hij dan met heel veel tegenzin iets gedronken. Deze nacht heeft Wim de hele nacht voor zijn rekening genomen (en in plaats van eindelijk te kunnen slapen ben ik een hele nacht doodziek geweest, enig idee of dat door de stuwing zou kunnen zijn?) en deze ochtend heeft hij hem ook nog willen laten drinken. Resultaat van al zijn inspanningen: Jelle heeft van vijf uur gisterenochtend tot acht uur gisterenavond niets gedronken, verdeeld over vier pogingen heeft hij dan deze nacht 150 ml gedronken tussen acht uur en deze ochtend vier uur en sedert vier uur heeft hij alweer niets meer willen laten drinken. Verschillende tuutjes, mijn melk, poedermelk, fruitsap, water.... Het helpt allemaal niet. En komt er nog bij dat hij met mij echt totaal niets wil drinken. Hij zal dus moeten wachten tot papa deze avond terug thuis is....

ki & co zei

Raad kan ik niet geven...Veel moed en succes in ieder geval!