donderdag 15 januari 2009

Er zijn zo van die dagen...

Het is eigenlijk deze nacht al begonnen. Jelle is heel onrustig geweest en dus heb ik ook een 'slechte' nacht gehad. Hij heeft nooit door geweend, maar hij heeft me wel verschillende keren wakker gemaakt. En toen ik hem deze ochtend uit zijn bedje ging halen, bleek dat hij had overgegeven. En aangezien hij met zijn hand niet in bad mag en hij steeds wegglijdt in de douche omdat hij niet wil blijven zitten, heb ik hem dus zo moeten wassen.
Dan iedereen klaar maken en naar school.
Meteen na school met Jelle naar Kind en Gezin. Als hij geen koorts deed was het overgeven geen probleem om de prikjes toch te geven, dus twee prikjes in Jelles armen waarvan hij ziek kan worden over vijf tot twaalf dagen. Hij meet 77 cm en weegt 10,560 kg.
Dan snel terug naar school, want we zouden Willem naar Geluwe brengen naar een spelenmarkt. Drie kindjes van Willems klas mee genomen en naar de sporthal gebracht. Ik had ondertussen ontdekt dat ik mijn gsm vergeten was, maar ik was om tien uur op school geweest, dus het zou wel geen drama zijn. Dacht ik.
Dan naar de colruyt. Mijn strijkijzer wou niet meer stomen zoals het zijn moest en ik had dus een nieuw besteld dat ik ook wel graag snel wou om weer sneller door te kunnen strijken.
En dan Willem en zijn vriendjes weer gaan ophalen aan de sporthal.
Als we bijna aan de school zijn geeft Jelle over in de auto. Even vloeken in je binnenste, maar ik zei tegen de kindjes dat we er bijna waren en dat ik eerst hen ter plaatse zou brengen. Het was nog 300 m of zo. Ik kan echter niet meteen de parking oprijden omdat de schoolbus moet draaien en dan zegt er een kindje van Willems klas dat hij ook zal moeten overgeven omdat hij Jelle had zien overgeven. Ik kruip dus snel voor de schoolbus de parking op om die jongen uit mijn auto te laten en haper aan een dam.
Als ik mijn auto uitstap om die jongen uit te laten hoor ik mijn autoband leeg lopen....
En omdat de kinderen van Willems klas de speelplaats op gaan, komt de juf van Jurre naar mij. Ze had me al verschillende keren opgebeld dat Jurre aan het overgeven was...
Zonder gsm kon ik dus niemand bellen en ik ken dus geen gsmnummers van buiten. Dan maar naar het bedrijf van Wim gebeld en die heeft mijn ma opgebeld. Maar omdat mijn twee kleintjes aan het overgeven waren, heeft de juf van Willem me naar huis gebracht en hebben we dus mijn ma gekruist.
Willem en Wout bleven op school eten omdat ik niet wist hoe ik hen tegen één uur weer op school zou krijgen.
Thuis dan gebeld naar mijn ma en dan blijven rondbellen om het opgelost te krijgen. VTB-VAB wou mijn band wel vervangen, maar ik moest een uurtje geduld hebben. Maar hoe geraakte ik weer aan de school. Wim is dan maar af gekomen om me te brengen.
Toen Wim bij mijn auto kwam, heeft hij zelf de band vervangen en heb ik VTB-VAB kunnen afbellen. Ik heb dan nog snel een koek gegeven voor Willem en Wout deze namiddag en dan is Willem al huilen afgekomen. Zo een dagen zijn dus absoluut niet voor Willem. Maar hij weet nu dat ik hem om kwart voor vier kan gaan ophalen. Hij heeft wel niets gegeten deze middag op school. En Wout? Die straalde en heeft gegeten voor twee. Hij vond het allemaal niet erg. Gelukkig heeft Willems juf gezien hoe moeilijk hij het er allemaal mee had en vangt ze het ook een beetje op.
En verder zijn er nog een aantal dingen fout gelopen tussen door: mijn sleutelhanger is gebroken al de voordeur open doen waardoor mijn sleutels niet meer samen blijven, ik ben in hondenpoep gestapt en ik ben mijn huissleutels vergeten in Wims auto.
En nu? Nu moet ik nog verse lakens op Jelle zijn bed leggen en heel veel wassen. Kleren, autostoelbekleding, beddegoed. Maar ik heb toch mijn nieuw strijkijzer om het allemaal weer snel gestreken te krijgen :-)

4 opmerkingen:

ki en co zei

hopelijk is je dagje vlug voorbij!!

k@t zei

What a day! Ik had net dezelfde reactie als Ki! Of het mag vlug gaan keren zodat het toch nog een fijne avond kan worden...

sharmain zei

Ja en die dag dag zagen we gebeuren é! Zou het helemaal nie meer zien zitten ik;) hihi
gelukkig zijn niet alle dagen zo é ;)

de Libbrechts zei

Inderdaad! Al hebben mijn ma en ik al gezegd dat het hopelijk geen heel jaar zo blijft... zowel bij mijn zus als bij mij als bij mijn ma loopt van alles fout (zieken, wasmachines die het begeven, strijkijzers die het begeven, kinderen die vallen, ...).