vrijdag 16 januari 2009

Stand van zaken...

Jurre is beter. Hij is de hele dag naar de klas geweest. Deze ochtend deed hij moeilijk, maar hij speelde thuis en er was niets aan te zien. Tot je zei dat hij naar school moest. Dan werd hij ineens ziek. En dus ook tranen aan de schoolpoort en iedereen medelijden dat hij ziek was en weer naar huis wou. Maar de juf zei dat het even goed kon dat hij probeerde, wat ik zelf dus ook dacht. Ze beloofde te bellen als hij toch ziek zou zijn. Deze middag kwam hij mij al wenen tegemoet. Ik wou hem thuis houden. Tot ik het vroeg aan de juf. In de klas was er niets te zien geweest en was hij heel flink geweest. Hij was dus echt heel duidelijk aan het proberen. Hij wou eerst niet eten, was ziek,... Maar toen hij merkte dat ik er niet op inging, gaf hij het op, is hij beginnen spelen en deze middag is hij zonder probleem naar school gegaan.

Jelle heeft niet meer overgegeven, speelt en is vrolijk. Alleen zijn kakapampers zijn niet echt aangenaam. Maar dat zal ook wel passeren.

Wout heb ik echter ziek uit de klas gehaald daarnet. Hij werd doof van de andere kindjes, zei hij. Toen de juf zag dat hij weende en dat ik niets van zijn verhaal begreep, kwam ze af en zei ze dat hij echt ziek was en dat hij koorts had. Thuis bleek weer hetzelfde als bij Jurre. Ze gloeien aan hun hoofd, maar hebben verder ijskoud. En op de thermometer stond 37,5, dus ook niet echt erg. Maar ziek is hij dus wel. Hij ligt uitgeteld in de zetel met een emmer naast hem.

Willem was boos. Mama zou training geven deze avond, maar nu Wout ziek is en hij mama bij hem wil, vindt mama dat ze dat moet doen. Papa zal dus de training moeten geven. En papa kan super goed volleyballen, maar de leeftijd van de kindjes schrikt hem wat af. Dus Willem zal papa moeten helpen. En toen hij dat hoorde, veranderde Willems gezichtje van een donderwolk in een stralend zonnetje.

Geen opmerkingen: