vrijdag 24 april 2009

Aan het werk.

Ja, ik ben plots aan het werk. Gisterenmiddag belden ze voor een vervanging lichamelijke opvoeding voor twee weken. En ik heb toegezegd. De jongens gaan inschrijven in de opvang bij de school en gaan vragen aan de oude crèche van de jongens voor Jelle en het is opgelost geraakt, dus ben ik vandaag de eerste dag weer gaan werken. Na vier jaar!

Willem weende deze morgen en deed heel koel en negatief tegen mij. Maar na een voetbalpartijtje met de papa ging het weer beter.
Wout was toch wel stil deze morgen, maar hij lijkt er zich minder van aan te trekken. Zonder er veel drukte om te maken, kreeg ik deze avond spontaan een knuffel.
Jurre vond het een avontuur, heeft alles met veel plezier gedaan, maar kwam deze avond met open armpjes op me af gelopen toen hij mij zag.
En Jelle heeft het goed gedaan, zeggen ze, maar toen hij mijn auto door het venster meteen herkende is hij bij het raam blijven staan wachten tot ik naast hem binnen stond. Hij heeft toen zijn armpjes uit gestoken en toen ik hem op nam heeft hij mij echt geknuffeld als een grote jongen. Twee kleine handjes op mijn wangen en zijn voorhoofdje tegen mijn voorhoofd.

En nu net hebben we Donsje in een groter kooi gestoken. Ze is uitgebroken en bij het venster komen staan. Ik wou haar terug in haar kooi steken, maar dacht dat ze weg zou lopen als ik buiten zou komen. Niets was minder waar! Ik stak mijn handen uit en ze is gewoon heel rustig in mijn handen komen zitten...

Ja, geen twijfel meer bij mij. Mijn hartje zegt voorlopig nog wel dat thuis zijn dat is wat ik moet doen. Ik doe die vervanging met plezier en ik doe graag wat ik doe, maar mijn hart ligt voorlopig nog echt wel thuis. Maar ja, als je centjes kan bij verdienen met de dingen te doen die je ook eigenlijk wel graag doet, dan doe je dat. Dan komt je hart even op de tweede plaats.

1 opmerking:

mamavan2kapoenen zei

ge ziet hé alles komt op zn pootjes terecht hé