woensdag 1 april 2009

Even adem happen...

Woensdag is altijd een 'andere' dag in de week. Drukker en toch rustiger. Niets moet, maar toch gebeurt er meer. Ik weet niet hoe ik het anders moet zeggen. En dat is nu dus ook. Geen speciale dag, maar ik heb precies toch even twee minuten nodig voor ik aan de allerlaatste moetjes van vandaag begin. Vanmorgen heel gewoon brood gehaald, vlees gehaald, wat andere kleine boodschappen gedaan, keuken opgeruimd, was laten draaien, Jelle bezig gehouden, tafel klaar gezet voor het middageten, boodschappen opgeruimd, vaatwas geleegd. Niets speciaals. Deze middag buiten gegeten, alles opgeruimd, huiswerk mee gemaakt, buiten gespeeld met Jelle, Jelle in bed gelegd, Wout naar de turnles gebracht, schoenen gehaald voor Jurre, gestreken, gewassen, opgeruimd. En dan is de avondspits begonnen. Ineens grote honger bij de twee kleinste, dus moest het snel gaan. Vol au vent gewarmd (wel gemaakt gekocht), aardappelen koken, wortels raspen, komkommers snijden, tomaten snijden terwijl Jelle weent en Jurre zeurt dat hij honger heeft. Taart bakken want Willem moet die morgen mee voor het feest op school ten voordele van Broederlijk Delen. Eten met de vier jongens. Jelle en Jurre in bad terwijl Willem en Wout het speelgoed buiten opruimen en de tafel afruimen (alles op het kookeiland zetten). Jelle naar bed. Jurre naar bed. Verhaaltjes verzinnen over de paashaas voor Jurre. Willem en Wout in bad. Was binnen halen. Keukeneiland opruimen. Kleren sorteren in de wasmanden. Wasmachine nog maar eens in gang steken. Keuken opruimen. Taart inpakken. Ontbijttafel klaar zetten.
En nu moet ik dus nog een klein sprintje doen: hangmatten binnen halen, Willem en Wout een verhaal vertellen en in bed stoppen, vaatwas legen. En dan in de zetel wat tv kijken en wachten tot Wim belt....
Een heel gewone dag. Een leuke dag. Maar ik moest even naar adem happen.

Geen opmerkingen: