donderdag 2 juli 2009

Oef...

Sinds dinsdagmiddag ging het hier hard. De jongens moesten wennen aan elkaar, aan mij, aan thuis zijn, aan het ritme, aan het weer... En ik heb het gevoeld. Tranen, uitbarstingen, mokken, brullen, ... Maar vandaag gaat het al beter. Wout is de dierenarts waar je terecht kan met je knuffeldieren die ziek zijn. Willem heeft een snoepkraam waar je kan betalen met playmobilgeld. En Jurre doet super hard zijn best om juist te betalen, om veel zieke dieren te hebben, om 'groot' te zijn en dus niet gezegd te worden dat hij nog te klein is en iets niet kan. Hij doet zijn grote broers in alles na en houdt zich heel sterk om in alles mee te kunnen doen. In het water is hij super. Hij gaat onder, wordt natgespat, springt en klimt op zijn grote broers zonder ook maar een aarzeling of een kreet. Betalen kan hij nog niet zo goed, maar zijn grote broers appreciëren zijn inspanningen en helpen hem dan al eens of zien al eens iets door de vingers. Zo heb ik het graag. Zo straalt de mama in mij. En Jelle? Die is nog wat te klein om mee te kunnen doen. Die zit bij mij terwijl ik strijk. Zo lang hij maar wat mag eten, wat mag drinken, wat speelgoed heeft en zijn favoriete muziek.

Geen opmerkingen: