woensdag 13 oktober 2010

Ikke doen.

Bij Jelle hoor ik dus niets anders meer. Ikke doen. Ikke doen. Ikke leen. Deze ochtend wou hij een mandarijn. Ik neem twee mandarijnen en begin de schil er af te doen. Jelle neemt de tweede mandarijn. Doet er helemaal allen de schil af. Haalt de billetjes uit elkaar. En eet de mandarijn op. Ik keek mijn ogen uit. Ik weet dat hij een fruiteter is. Veel meer dan de drie grote. Maar waarom ik mandarijnen gepeld en in billetjes gedaan in een doosje steek om mee te nemen naar school, dat weet ik niet meer. Hij heeft wat meer tijd nodig dan ik, maar hij doet het perfekt! En geen van zijn drie grote broers doet hem dat na. En mama blinkt weer eens van trots voor iets heel eenvoudigs :-).

Geen opmerkingen: