donderdag 23 december 2010

Mijn sterkste kippevelmoment van gisterenavond.

Ik denk aan jou.

Stop nu maar met wenen,
genoeg tranen voor één nacht.
Kijk 'ns naar datgene
dat morgen op je wacht.
Is dat niet voldoende,
de toekomst lacht je toe.
Stop dus maar met treuren,
ga slapen,
je bent moe.
Morgen schijnt de zon weer,
er is leven na de dood.
Alleen al de herinnering
vervult mijn hart met hoop.

Ik denk aan jou.
En dan klopt mijn hart in mijn keel.
Ik mis je zo.
Na al die tijd nog even veel.

Ik vergeet je niet.
Nog niet na duizend jaar.
'k Blijf van je houden,
je bent al mijn tranen waard.
Ik kijk naar onze foto's,
naar jaren van geluk.
Naar wat we samen hadden,
de tijd ging veel te vlug.
Niemand is vervangbaar,
dat voelt het kleinste kind.
Dus wees maar niet ondankbaar
om wat je hebt bemind.

Ik denk aan jou.
En dan klopt mijn hart in mijn keel.
Ik mis je zo.
Na al die tijd nog even veel.

We zijn ver van elkaar.
Ik weet niet waar je bent.
Maar voel je daar
hoe ik elke dag, elk moment
aan je denk.

Ik denk aan jou.
En dan klopt mijn hart in mijn keel.
Ik mis je zo.
Na al die tijd nog even veel.

Kop op, verman je.
Genoeg tranen voor vandaag.
Vergeet de pijn, dat kan je,
ook al slijt dat nog zo traag.
Want morgen schijnt de zon weer.
Er is leven na de dood.
Kon ik dat maar geloven,
dan leefde ik op hoop.

Want ik denk aan jou.
En dan klopt mijn hart in mijn keel.
Ik mis je zo.
Na al die tijd nog even veel.

Ik denk aan jou.
Ik hou van jou.
Ook al ben je hier niet meer...


Geen opmerkingen: