woensdag 24 augustus 2011

Nog een ziekenhuisverblijf.

Deze keer was ik de gelukkige. Een beet werd een absces en het snel laten uitkuisen in het ziekenhuis werd een verblijf van drie dagen om intraveneus antibiotica binnen te krijgen. Nu ben ik terug thuis, met de komst van een thuisverpleger voor de komende weken want ik zit met een gat in mijn bil. Maar ik kan weer gaan en staan waar ik wil, doen wat ik wil. Alleen ben ik nog heel erg snel moe en moet ik mijn grenzen wat anders instellen dan ik gewoon ben.

Super lieve verpleegsters in dat Ieperse ziekenhuis, super lieve vriendinnen die me het ziekenhuis in duwden, mijn jongens leuke dagen bezorgden, mij hielpen met minder leuke taakjes eens ik weer thuis was, die belden, mailden, op bezoek kwamen in het ziekenhuis en thuis, ....

En mijn super lieve mannen die mij helpen waar ze kunnen en vaak op bezoek zijn geweest en die dus ook niet veel aan het feestweekend in ons stadje gehad hebben.

Dank je!

2 opmerkingen:

Marina zei

Stom dat zo een beet kan uitlopen tot zoiets vervelends, wel fijn dat iedereen zo lief en behupzaam is. Mijn vader heeft iets gelijkaardigs gehad, met wat tijd komt het wel goed, veel rusten helpt ( de medicatie maakt je ook moe). Ik wens je veel beterschap!!!!
Liefs Marina

k@t zei

O jee, van pech gesproken! En dat met 4 jongens in volle vakantietijd. Fijn dat je op zoveel hulp hebt kunnen rekenen. Véél beterschap gewenst!!