woensdag 21 maart 2012

Geluk en verdriet.

Geluk en verdriet liggen soms heel dicht bij elkaar. Het weertje dat we nu hebben, haalt herinneringen naar boven die ik niet wil naar boven halen...

Maar toen ik deze middag de kinderen door de tuin zag huppelen met hun stuk pizza in hun hand, toen ik mijn slaatje in het zonnetje op het terras kon opeten, toen ik stond te strijken in het lentezonnetje (en dat straks verder mag doen), toen mijnen kleinsten vent daarnet vroeg of hij in zijn onderhemd en slipje mag verder spelen op het terras... dan wordt mijn hartje toch warm van binnen. 

En dan weet ik dat die lente die ik wou tegen houden toen toch gewoon kwam, toen. En dat die lente ook dit jaar weer zorgt dat ik niet anders kan dan mee verder gaan. Ik heb even de neiging gehad om weer op de rem te willen gaan staan... maar het is niet alleen de lente die trekt; ook mijn vier kleine mannen kennen alleen een hoge versnelling vooruit!

1 opmerking:

evelyne zei

That's the spirit Sofie.
Neem de tijd om er even bij stil te staan. Ga om met je verdriet maar draai dan toch de knop weer om en kijk vooruit. Voor jezelf en de kinderen. Je ma en pa zouden het niet anders willen . Hoofd omhoog en vooruit kijken. :=))

Evelyne