woensdag 21 maart 2012

Ma en pa.

Ik had gezegd dat ik de datum zou vergeten. Ik wou hem vergeten. Maar zonder het te willen zit hij in mijn geheugen gebrand. En zoals Wim het zegt: je mist ze niet meer op die dag dan op andere dagen. En daar heeft hij helemaal gelijk in. Maar toch... ik zie weer de paaslelies staan, ik zie de tulpen komen, de kermis staat weer in onze stad, het is weer jeugdboekenweek, de turnshow is weer net geweest, .... Het lijkt of ik die week gewoon moet her-ervaren. 

Ma en pa, ik mis jullie nog steeds elk moment van elke dag. Ik ben jullie dankbaar om wat je me geleerd hebt, omdat jullie me gemaakt hebben tot wie ik ben. Ik hoop dat jullie zien dat ik veel doe zoals ik het zag doen, dat ik ma haar liedjes zing voor mijn kinderen, dat ik net als pa hun speelgoed lijm, ....

3 opmerkingen:

Zaanse Zolder zei

Ik als ervaringsdeskundige zou het niet anders kunnen verwoorden. Het is precies zoals jij schrijft.
Alles gaat en draait door, het is nooit meer als toen. We zullen ze nooit vergeten.
xx Syl

ki en co zei

kop op meid!!

Marina zei

Soms zegt men het te weinig, ik zie je graag, ik ben trots op jou, kinderen zijn zo een verrijking in je leven, als ze het nog konden denk dat ik dat ze het zeker uit zouden stralen! Geef ze een warm plaatsje in je hart en koester al die mooie momenten.